ΔΥΝΑΜΗ Η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΠΟ ΛΑΜΟΓΙΑ

http://www.apodytiriakias.gr/politika

Είναι τέτοια η εποχή μας που με τίποτα δεν αντέχεται ένας πολιτικός. Μπαρούφες λένε. Πάντα έλεγαν μπαρούφες, όμως τώρα οι καιροί τους έχουν πάρει τα σώβρακα. Και τα σουτιέν.

Μίλαγε στην τηλεόραση η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου κι έλεγε τις μπαρούφες της. Γιατί φεύγει από το ΠΑΣΟΚ, γιατί φτιάχνει καινούργιο κόμμα. Και επειδή αυτό που προκαλούσε την περιέργεια, όχι το ενδιαφέρον, ήταν το πρόσωπό της, όχι αυτά που σχολίαζε. Σα να έχει κάνει μια-δυο βόλτες από πλαστικό. Δεν το ξέρω. Έτσι φαίνεται. Σαν να τσιτώθηκε λιγάκι.

Μιλούσε, που λες, η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου και ήταν σα να μιλούσε ένα τίποτα. Ένα καθιστό τίποτα, καθισμένη ήταν. Κι όμως, αυτό το τίποτα, που αν μιλούσε όρθια θα ήταν ένα όρθιο τίποτα, μέχρι προχθές ήταν κομματική δύναμη. Είχε κομματική δύναμη. Την ζύγιζαν οι πάντες στην κομματική πιάτσα. Όπως στο λέω.

Είναι με τον Γιωργάκη η Αννούλα, θα πάει με τον Βενιζέλο, θα υποστηρίξει Παπουτσή, θα κάνει κολεγιά με τον Λοβέρδο, θα κατέβει μόνη της, τα έχει βρει με Πάγκαλο. Τέτοια. Τι, όμως, σημαίνει ότι ένας πολιτικός πρώτης γραμμής, όπως είναι η κυρία Διαμαντοπούλου, έχει κομματική δύναμη; 

Σημαίνει ότι έχει δική της ομάδα κομματόσκυλων. Κάποια κοπρόσκυλα που δεν κάνουν καμμία αξιοπρεπή δουλειά χρόνια γυροφέρνουν στο κόμμα ποντάροντας σε κάποια αργομισθία, μία αρπακτή, ένα βόλεμα.

Παίζουν, βέβαια, και τα επώνυμα λαμόγια, δικηγόροι, βιοτέχνες, ψευτοδημοσιογράφοι, γιατροί, καθηγητές, τραπεζικοί, νεκροθάφτες, ταρίφες, δημόσιοι υπάλληλοι που μια ζωή λαμογιάρουν μ'έναν ισχυρό πολιτικό. 

Αυτή είναι η κομματική δύναμη ενός υπουργού. Δεν είναι η επαγγελματική του προσφορά, η επιστημονική του αξία, το ήθος του, ο ακέραιος χαρακτήρας του. Τέτοια προσόντα δεν τα εκτιμά ο συμφερτός