Το νέο παζλ των πολιτικών ισορροπιών και οι παρεμβάσεις-μηνύματα ξένων και ελληνικών media. Η στρατηγική Τσίπρα και Σαμαρά για την πολιτική κυριαρχία
Δημοσιεύθηκε: 29 Οκτωβρίου 2014, 09:00
Η ενδυνάμωση της δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ σε συνδυασμό με το ορόσημο της προεδρικής εκλογής αναγκάζουν τους διεθνείς ετέρους της χώρας να αναπροσαρμόσουν τη στάση του απέναντι στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τον Αλέξη Τσίπρα, πολλές φορές εις βάρος του Αντώνη Σαμαρά.
Το νέο σκηνικό που δημιουργείται όμως προκαλεί αντιδράσεις οι οποίες όμως είναι σπασμωδικές αποδυναμώνοντας περισσότερο τη διεθνή θέση της χώρας.
- Ανάλυση του Χρήστου Φράγκου
Σε αυτό το πλαίσιο αξιολογούνται δημοσιεύματα όπως αυτό των Financial Times με τίτλο «Ο ΣΥΡΖΑ γαβγίζει, αλλά δεν δαγκώνει», περιγράφοντας το πολιτικό σκηνικό που αναπροσαρμόζεται στην Ελλάδα καθώς και τα στοιχεία του DNA των κομμάτων.
Διαβάστε επίσης: Οδικός Χάρτης για χρέος-εκλογές
Ο συντάκτης των FT αναφέρει χαρακτηριστικά «δεν έχει τελικά μεγάλη σημασία το ποιος θα αναδειχθεί στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, η Νέα Δημοκρατία ή ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά το κατά πόσο έχει αλλάξει μέσα από αυτούς τους δύσκολους καιρούς η νοοτροπία των πολιτικών και η αντιμετώπιση των πολιτών προς το κράτος και υπογραμμίζει ότι ο «αγώνας δρόμου» που κάνει μέχρι στιγμής η κυβέρνηση Σαμαρά για να βγει από το μνημόνιο είναι θέμα «εθνικής αξιοπρέπειας» και κυρίως πολιτικού υπολογισμού που ελάχιστα έχει να κάνει με το οικονομικό πρόβλημα της χώρας.
«Εάν η κυβέρνηση δεν τα καταφέρει, τότε θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές. Δεν είναι αυτό που θέλει ο κ. Σαμαράς, αλλά εκτιμά πως το συντηρητικό κόμμα της Νέας Δημοκρατίας μπορεί να έχει καλή απόδοση εάν οι ψηφοφόροι γνωρίζουν ότι πέτυχε την πρόωρη έξοδο της Ελλάδας από το μνημόνιο», αναφέρει ο αρθρογράφος.
Τυχαίο δεν είναι και το δημοσίευμα του νεοφιλελεύθερου Economist που αναφέρεται στο ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο της αποκατάστασης της σταθερότητας.
Αν ιδωθεί κάτω από αυτό το πρίσμα και το άρθρο-παρέμβαση του Σταύρου Ψυχάρη στο Βήμα, στο οποίο αναφέρει ότι οι μεγάλες δυνάμεις θα μπορούσαν ακόμη να επιβάλλουν συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας, τότε η εικόνα αρχίζει να καθαρίζει.
Μέσα σε αυτό το πολιτικό κλίμα η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ επιχειρεί πλέον να αξιοποιήσει επικοινωνιακά στο έπακρο τα όσα χαρτιά έχουν απομείνει και να αντλήσει ψήφους από άλλες δεξαμενές τόσο στο σενάριο εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας όσο και σε αυτό των πρόωρων εκλογών.
Η προσπάθεια όμως ελέγχου και διαμόρφωσης ενός τόσο πολυπαραγωγικού και εκρηκτικού πολιτικού σκηνικού οδηγεί σε ατοπήματα τα οποία επηρεάζουν καταλυτικά την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό και τη διαπραγματευτική της ισχύ στα διεθνή φόρα.
Οι κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ
Όπως έχει εγκαίρως επισημάνει το Sofokleousin.gr o ΣΥΡΙΖΑ οικοδομεί προσεκτικά το διεθνές προφίλ του, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί και ένα market-lifting αποβάλλοντας από το DNA του θέσεις και απόψεις που μπορούν να προκαλέσουν προβληματισμό στις αγορές και να απομακρύνουν μετριοπαθείς επενδυτές και αναλυτές.
Με τη διεθνή εκστρατεία που ξεκίνησε ο Αλέξης Τσίπρας ως υποψήφιος για την προεδρία της Κομισιόν να εντείνεται και να διευρύνεται τόσο σε επίπεδο όσο και σε πρόσωπα ο ΣΥΡΙΖΑ απέδειξε το ξεκάθαρο ευρωπαϊκό του προφίλ.
Αναδεικνύοντας κοινά σημεία και ξεπερνώντας διαχωριστικές γραμμές ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί μια ιδιαίτερα δύσκολη και επικίνδυνη πολιτική υπέρβαση η οποία μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποτύχει, δυναμιτίζοντας ότι έχει χτιστεί μέχρι τώρα.
Η διάθεση του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα να αναλάβουν αυξημένο πολιτικό ρίσκο στην κατεύθυνση της εξοικείωσης με τις αγορές και πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της Ευρωζώνης καθώς και η αναζήτηση συμμαχιών εκ των ενόντων αποδυναμώνουν μια ένα ιδιαίτερα ισχυρό άξονα της κυβερνητικής αμυντικής γραμμής.
Η συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Μάριο Ντράγκι καθώς και η... -καθολου τυχαία διαρροή της επαφής των κκ Δραγασάκη-Σταθάκη με τον υφυπουργό και πρώην εκτελεστικό στέλεχος της ΕΚΤ, Γέρκ Άσμουσεν είναι κινήσεις που αν μη τι άλλο σκιαγραφούν ένα νέο πολιτικό πρόσωπο για τον Ριζοσπαστικό Αριστερό Συνασπισμό ή κατά το επίσημο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Άγιον Όρος και η συνάντηση με τον Πάπα και καθιστούν σαφές ότι τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι διατεθειμένοι να αξιοποιήσουν χώρους και συμπτώσεις στην κατεύθυνση της σύνταξης επιμέρους συμμαχιών, ώστε να παρουσιάσουν ενιαίο μέτωπο και να περιορίσουν τους "εχθρούς" τους.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Brookings Institute στις ΗΠΑ, ενώ ενδεικτική της νέας φιλοσοφίας που διαπνέει τα κορυφαία κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και η ομιλία του προέδρου του κόμματος στη ΔΕΘ.
Όπως δήλωσε και ο Γερμανός αναλυτής Νιλς Καντρίτσκε, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας έχουν πάψει να αποτελούν φόβητρο για την Άνγκελα Μέρκελ. Όπως υποστηρίζει ο ίδιος το Βερολίνο θα ενοχληθεί από ενδεχόμενη άνοδο του Ριζοσπαστικού Αριστερού Σχηματισμού στην εξουσία αλλά το ενδεχόμενο αυτό δεν αποτελεί πλέον ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια του Αντώνη Σαμαρά.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι δηλώσεις-αποκαλύψεις του Γιόσκα Φίσερ ο οποίος αποκαλύπτοντας συζήτηση με την Άνγκελα Μέρκελ είπε ότι το Βερολίνο θα διαπραγματευτεί με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αποκλείοντας παράλληλα το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.
Οι κινήσεις της Νέας Δημοκρατίας
Ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται ότι επιμένει στον αρχικό σχεδιασμό που είχε καταρτίσει ο Χρύσανθος Λαζαρίδης για μίγμα κοινωνικών μέτρων και οικονομικών-επιχειρηματικών επιτυχιών με τις οποίες θα ανατρέψει το κλίμα στην κοινωνία και θα κερδίσει τους ευρωπαίους έστω και στην κόψη του ξυραφιού, αναγκάζοντας άπαντες να τον αποδεχθούν ως πολιτικό κυρίαρχο του παιχνιδιού.
Το Sofokleousin.gr έχει σκιαγραφίσει το πολιτικό σκηνικό καθώς και τον οδικό χάρτη που ακολουθεί ο Αντώνης Σαμαράς τόσο στις διαπραγματεύσεις με την τρόικα όσο και στην κατεύθυνση της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες.
Παράλληλα κινείται και ο Βαγγέλης Βενιζέλος αναζητώντας πολιτικές χαραμάδες που το ΠΑΣΟΚ μπορεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο καθώς και νέα ρητορικη που να μην απέχει από το τη realpolitik αλλά να μπορεί να βρει ακροατήριο στην κεντροαριστερά.
Η κυβέρνηση κινείται σε τρεις άξονες επιδιώκοντας να μεγιστοποιήσει το πολιτικό αποτέλεσμα:
1. Τέλος του Μνημονίου και αποχώρηση σύσσωμης της τρόικας (προϋποθέτει συμφωνία για κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών με την ΕΕ ώστε να μη χρειαστούν τα λεφτά του ΔΝΤ)
Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση προτείνει τη χρησιμοποίηση των κεφαλαίων 11,4 δισ. του ΤΧΣ ως stand by δεξαμενή κεφαλαίων τα οποία θα καλύπτουν όποιο κενό απαιτηθεί στις τράπεζες ή τον προϋπολογισμό.
Στην Κομισιόν δεν συζητούν ιδιαίτερα αυτό το ενδεχόμενο, ενώ οι σύμμαχοι που έχει εξασφαλίσει η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο με την υπογραφή νέας συμφωνίας η οποία θα αναγκάζει την Ελλάδα να λάβει νέα μέτρα αν αντλήσει τελικά αυτά τα κεφάλαια.
Το ΔΝΤ δεν φαίνεται διατεθειμένο να αποδεχθεί το βελούδινο διαζύγιο που προτείνει η Ελλάδα καθώς κάτι τέτοιο θα πλήξει τη φήμη του.
2. Άμεσες φοροελαφρύνσεις και εισαγωγή των ρυθμίσεων για κόκκινα δάνεια και ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο.
3. Αποδέσμευση αναπτυξιακών κονδυλίων και κεφαλαίων για την καταπολέμηση της ανεργίας από την ΕΕ τα οποία θα διοχετευθούν απευθείας και μέσω τραπεζών ώστε να δοθούν ανάσες σε όλο το φάσμα των επιχειρήσεων και να χαλαρώσουν τα πιστοδοτικά κριτήρια των τραπεζών.
Για την πραγμάτωση των κυβερνητικών σχεδιασμών είναι κρίσιμο να υλοποιηθούν τα παραπάνω κατά κύματα και όχι με το «μαρτύριο της σταγόνας» ώστε να φανεί η διαφορά στην κοινωνία.
Διαβάστε επίσης: Το political risk ανεβαίνει όσο καθυστερούν οι εκλογές
Σε αυτό το πλαίσιο οι κκ Λαζαρίδης και Παπασταύρου κινούνται παράλληλα και προς όλες τις κατευθύνσεις πιέζοντας υπουργούς, παράγοντες των αγορών και των επιχειρήσεων και Ευρωπαίους πολιτικούς προς τη διαμόρφωση ενιαίου μετώπου.
Οι ελληνικές παρεμβάσεις
Οι προσπάθειες του Γκίκα Χαρδούβελη να αποκαταστήσει την πρόσβαση της Ελλάδας στα διεθνή φόρα δεν απέφεραν καρπούς καθώς οι εξελίξεις είχαν από καιρό δρομολογηθεί. Το οικονομικό επιτελείο επεξεργάζεται τώρα σειρά τεχνικών παρεμβάσεων με στόχο τη διευκόλυνση των ταμειακών ροών της χώρας και την εμπροσθοβαρή διάρθρωση του σχεδίου.
Κεντρικός άξονας είναι το αποκαλούμενο reprofiling του ελληνικού χρέους, η ταυτόχρονη αναδιάρθρωση λήξεων και επιτοκίου καθώς και συνολική μετατόπιση της καμπύλης αποπληρωμής.
Η συμφωνία αυτή θα επηρεάσει καταλυτικά τις ταμειακές ροές της χώρας, χαλαρώνοντας την πίεση και απελευθερώνοντας κεφάλαια τα οποία όμως θα μπορούν να διατεθούν ανταποδοτικά και όχι μέσω μείωσης της φορολογίας.
Και οι… εκλογές
Μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και με το αδιέξοδο της προεδρικής εκλογής ο Αντώνης Σαμαράς θα προσφύγει σε εκλογές έχοντας στα χέρια του την επιτυχή ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων και την επίσημη έξοδο της χώρας από το Μνημόνιο καθώς και τις υποσχέσεις των Ευρωπαίων για την παροχή αναπτυξιακής βοήθειας μέσω των πακέτων 300 δισ. που θα διατεθούν για επενδύσεις.
Ο Economist επισημαίνει ότι ο εύθραυστος κυβερνητικός σχηματισμός - ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αναμένεται να καταρρεύσει πριν το 2016, έτος όπου ολοκληρώνεται η θητεία του τρέχοντος κυβερνητικού σχήματος.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Ο σχολιασμός επιτρέπεται μόνο σε εγγεγραμμένους χρήστες